
«همزة» از «هَمز» به معناى عیب جویى از طریق چشم و ابرو و اشاره است. «لَمز» به معناى عیب جویى با زبان است. حرف (ة) در پایان این دو كلمه براى مبالغه است، نظیر «ضحكة» به معناى كسى كه زیاد مىخندد.
«حطمة» به معناى خورد كردن و شكستن كامل است. «موصدة» به حفرهاى گفته مىشود كه در كوه ایجاد كنند و درب آن را محكم ببندند.
منظور از «عمد ممدّدة» (ستونهاى بلند و كشیده)، یا میخهاى بلندى است كه اهل عذاب را با آن میخكوب و زندانى مىكنند و یا شعلههاى عظیم آتش كه همچون ستونهاى بلند، كشیده است.
ما را در سایت حدیث زندگی -حدیث 313 دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 37